Tenkje ofte på det Ingvar Moe skriv: “gleda er mest altfor stor til å bera”

Glimt frå dagar i februar.
Alfred vår vil mest berre ligge tett tett inntil,
kjenne varme, kjenne rørsle.
Some dagar har det blitt for mykje gråt,
for mykje for den litle fine gode kroppen.
-det ser nå ut til å vera ei opning, at han skal få kvile seg meir.

Tenkje ofte på det Ingvar Moe skriv:
“gleda er mest altfor stor til å bera”

-at i den linja ligg alt.

Når eg kjenner guten vår inntil meg, kjenner på krafta i at han er komen,
at han er.
-kan eg ofte tenkje:
Eg ønske deg så sterkt, nå må eg klare å vera her for deg.
Verne om. Gi. Beskytte.
Fyrst og fremst med
Kjærleik.

-det går så djup, det synker inn og ned og djupare og breiar,
og veksande, tidvis eller nesten alltid for stort til å tenke lenge på:

eg er mamma til to.

Er du i desse tankane?
Flyt dei i deg?

Nå kvardagen er i forandring.

Nå kvardagen er i forandring

er det godt å setje fokuset
på noko som gjer godt

som å grille pølser i eldhuset,
saman med gode venner

Og berre håpe på at han som skapar forandringa,
sev sin beste søvn

Og at alt det andre er som det er.

-heile kjensleregisteret er i bruk, riv i det som er.

Tenk at eg er her i livet nå.
Kjenner meg takknemleg.

Inne i dette,
som er så mykje,
så ubegripeleg.

Er eg så glad for at det er nå,
eg opplever å vera småbarnsmamma,
at det har vore så mykje himla bra også før,
som student i fine byar som Stavanger, London og Bergen.
At fotografiet framleis veks,
at det er venskap som gir og utfordrar ulike lag i relasjonen,
at det ventar ein jobb etter å kunne ha permisjon heilt til august 2015,
kjenne på at det ligg ofte tryggleik i eigne val
at det å vera tilstades er noko eg prøver å vera tydleg i

Denne lista kunne vekse seg svært stor,
-og det er sikkert sånn at det oppleves som det rette valet,
når det skjer. Det å bli mamma.

33 år og mamma,
bring it on:
gledeshyl,
skrikerunger,
kjeftemamma,
luresmil,
sintetramp,
hjertehopp,
grinemor
leisegkropp

-heile kjensleregisteret er i bruk,
riv i det som er.

Er du mamma?

Det er komen ein liten heilt ny gut til gards.

Det er komen ein liten heilt ny gut til gards.
Me er så stolte.
Det er så fint, det er så volsomt,
det er magisk,
det er netter som blandar seg med dagar,
det er såre brystvorter,
det er storesøster som fort ligg oppi vogga i lag med litle broren,
det er nye lydar, -lyttar ikkje til musikk desse dagane,
lyttar til desse nye fine skjøre lydane av han som er heilt ny og store søstra som er meir som ein vind av energi,
Me kjenner oss heldig,
prøver å holde fast i det som er.
Å vera.

Det er det aller finaste eg kunne fortella akkurat nå.

Me er så heldige,
som er blitt valgt på ny.
At det veks inne i meg,
at nokon
er inne i meg
 og
varmar seg.
Veke 31.

Finaste jento vår,
som er i full blom,
så levande, så ekta.
Ho er i dette i lag med oss,
på sine måtar.
Ho perlar armband til babyen,
ho gjer plass i bilen,
ho finn klede fram,
ho ventar
så godt,
på sine fine måtar.

Det er det aller finaste eg kunne fortella
akkurat nå.

Bryllaupsommar.

Det har vore ei sommar utan det vanlege for meg,
ein bryllaupsommar.
Det gjer noko med meg å sjå så mykje varme i mellom
mennesker på så kort periode.
Så mange som ynskje å setja punktum
bakom kjærleiken til kvarandre.

JA!-eg vel deg.
Du er den eg ynskje å ha ved mi sida,
på slitsome kvardagar
og ved jublande høgdepunkt.

Det har vore så mykje vakkert,
hagebryllup,
ute vigsla,
raud løpar,
springane i støvlar over åker,
bobler og heimebrygg.

Fint, har det iallafall vore,
på så mange måtar.

Takk til alle de som val meg til å vera bryllaupet fotograf.
Det har vore ei æra!

Kva tenkje du om å gi namn vidare?

Det er når me er hos mi besto me drikk den ferskaste mjelko,
rett frå tanken i bøtte. Det er stas.
Besto heiter Bjørg,
me synes ho er verdas beste.

Besto som blir Anna Margrete si oldebesto,
bur på gard med mykje dyr.
Garden me bur på har mykje frukt.
Så ulik drift,
men allikevel så mykje til felles.
Det er ein livstil.
Traktor er kult.

Det er fint travelt å vera hos oldebesto,
så mange dyr som treng kos og mat.
-Anna Margrete tek oppgåvo svært alvorleg.

På så fine sommardagar som dette,
drikk me kaffi med mjelk i solveggen.
Eplesafta er frå garden vår.

For oss som i kvardagen lever tett med fjellet,
gjer dette opne landskapet svært godt.

Denne fine jakka er det fasto til Anna Margrete som har stikka,
så fine fargar, så mykje i bruk.

Desse to finingane,
ligg tett inntil hjarterota mi.
Anna Margrete er oppkalt etter sine to bestemødre,
dette er noko som eg blir meir og meir glad for.
Tenkje ho er svært heldig som bere sit eige navn,
-som allikevel ligg så mykje styrke og kjærleik i.
For dei elskar ho Anna Margrete:
Anna og Margrete.
Anna er Bjørg si dotter.

Beste Anna Margrete.

Kva tenkje du om å gi namn vidare?

1 2 3 6